Kristiannan ku ta rechasá e outoridat di Tèstamènt Bieu hopi biaha ta mira e dunamentu di e lei riba Sinaí komo inkonsistente ku e evangelio. Nan ta konkluí ku e pakto duná riba Sinaí ta representá un era, un dispensashon, for di un tempu den historia humano ora salbashon tabata basá riba obediensia na e lei. Pero pasobra e hendenan a faya di biba na e demandanan di e lei, Dios (nan ta bisa) a inisiá un pakto nobo, un pakto di grasia pa medio di e méritonan di Hesukristu. Esaki, e ora ei, ta nan komprondementu di e dos paktonan: esun bieu basá riba lei, i esun nobo basá riba grasia.
Ounke kon komun e punto di bista ei por ta, e ta robes. Salbashon nunka tabata pa medio di obediensia na e lei; Hudaismo bíbliko, for di komienso, tabata semper un religion di grasia. E legalismo ku Pablo tabata konfrontando na Galatia tabata un pervershon, no solamente di Kristianismo ma di Tèstamènt Nobo mes. E dos paktonan no ta asuntu di tempu; na lugá di esei nan ta reflekshon di aktitutnan humano. Nan ta representá dos diferente manera di relashoná ku Dios, maneranan ku ta bai bèk te na Cain i Abel. E pakto bieu ta representá esnan ku, meskos ku Cain, eróneamente ta dependé riba nan propio obediensia komo un medio di agradá Dios; den kontraste, e pakto nobo ta representá e eksperensia di esnan ku, meskos ku Abel, ta dependé totalmente riba e grasia di Dios pa hasi tur loke E a primintí.