Génesis ta kubri e último añanan di Yakob i Jozef huntu. Nos ta mira Yakob (Israel) bandoná Kanaan (Génesis 46) pa asina establesé na Egipto (Génesis 47), i einan e lo muri (Gen. 49:29–50:21). I tòg, asta den e senario egipsio, e prospekto di e Tera Primintí ainda ta vislumbrá grandi den trasfondo (Gen. 50:22–26).
Tan pronto ku Yakob yega Egipto, Yakob ta bendishoná fárao (Gen. 47:7–10), asina kumpliendo (parsialmente, naturalmente) e promesa abrahámiko pa ta un bendishon pa e nashonnan (Gen. 12:3). Mas despues, na punto di muri, Yakob ta bendishoná e yunan hòmber di Jozef (Génesis 48). Yakob ta bendishoná tambe su propio yunan hòmber (Gen. 49:1–28) i ta hasi predikshonnan impreshonante enkuanto di kada un di nan den konteksto di e futuro 12 tribunan di Israel (Gen. 49:1–27).
E echo, sinembargo, ku Israel ta “biba” den eksilio, na Egipto komo strañeronan, ta den tenshon ku e speransa di e Tera Primintí. I aunke e buki di Génesis mes ta terminá ku e yunan di Israel na Egipto, algun di e último palabranan di Jozef ta mustra na un otro lugá: “ ‘Pronto lo mi muri, pero Dios lo yuda boso i saka boso for di e pais akí, pa hiba boso na e tera ku El a primintí Abraham, Isak i Yakob bou di huramentu’ ” (Gen. 50:24).