Pablo ta sera 2 Korintionan dor di bolbe enfatisá elementonan esensial abordá den su kartanan. E ta hasi esaki pa medio di sinku imperativo (2 Kor. 13:11).
E promé imperativo, “Regosihá” (ESV), ta rekordá tekstonan anterior den e kartanan.
E di dos imperativo, “Esforsá pa restourashon kompletu” (NIV), ta tradusí un solo palabra na griego (katartizō), ku ta aparesé aki i den 1 Korintionan 1:10.
E di tres, “Kurashá otro” (NIV), ta resumí 2 Korintionan 1:3-7. Pablo ta kuminsá i sera su di dos karta ku enkurashamentu. Nos ta risibí e enkurashamentu di Dios pa asina nos por kurashá otro hende (2 Kor. 1:4, 6).
E di kuater i di sinku imperativo, “Sea di un mente, biba den pas” (2 Kor. 13:11, NKJV), ta un yamada na unidat. E atmósfera akí di goso, restourashon, enkurashamentu, unidat i pas ta e kondishon pa e presensia di Dios, “e Dios di amor i pas” (2 Kor. 13:11, ESV). E ta resultá for di e obra di nos Dios triuno den e kurason humano (2 Kor. 13:14).
Grasia, amor i komunion ta resultá di e obra di e Dios triuno pa nos. E tres karakterístikanan kristian akí ta promové un atmósfera karakterisá pa e presensia di Dios.
Ta inspirativo ku na final di 2 Korintionan nos ta mira un referensia na e grasia di Hesus, meskos ku den e apertura (2 Kor. 1:2, 2 Kor. 13:14). Pablo ta kuminsá i ta sera e karta akí ku un referensia na Su grasia. Manera nos a mira na komienso di e kuartal akí, e no por a stòp di pensa i papia tokante Hesus.
"Pasobra boso konosé e grasia di nos Señor Hesu-Kristu, ku aunke E tabata riku, sinembargo pa boso motibu El a bira pober, pa boso, pa medio di Su pobresa, por a bira riku " (2 Kor. 8:9, NKJV).
Ki atmirabel i iresistibel e grasia di Hesus ta! El a bandoná e rikesanan di Su eksistensia eterno den shelu pa bira pober. El a kana riba e kamindanan yen di stòf di Galilea antiguo. “El a humiliá su mes dor di bira obediente te na e punto di morto, asta morto na un krus” (Fil. 2:8, ESV). El a hasi esei pa asina nos por bira “riku,” esta, pa nos haña un chèns di ta huntu kunE den shelu. Ta difísil pa nos, ku a konosé solamente un mundu di piká, morto i sufrimentu, sikiera kuminsá kapta kiko tabata nifiká pa Hesus a bandoná e kortenan di shelu pa asina bin aki i ofresé Su bida pa nos.
Lesa Romanonan 16:20, Galationan 6:18, Filipensenan 4:23 i 1 Tesalonisensenan 5:28. Ki siñansa importante bo ta mira den e pasashinan akí?
Pablo ta referí na e grasia di Hesus hopi bes den su kartanan. Algun pèrla ta inkluí: “E don grátis pa medio di e grasia di … Hesu-Kristu a abundá pa hopi” (Rom. 5:15, ESV). Esnan ku risibí e abundansia di grasia akí lo “reina den bida pa medio di … Hesus” (Rom. 5:17, ESV). Manera ta sosodé ku 2 Korintionan, Pablo ta kuminsá i ta sera otro kartanan tambe menshonando e grasia di Hesus (Rom. 1:7, Rom. 16:20, 1 Kor. 1:3, 1 Kor. 16:23, Gal. 1:3, Gal. 6:18, Fil. 1:2, Fil. 4:23). E tópiko akí a okupá su pensamentu, i e tabata ke pa e yena e mente di e korintionan tambe.
Esaki tabata su deseo pa tur e iglesianan. Nota kiko e ta bisa e efesionan: “Grasia na tur ku ta stima nos Señor Hesu-Kristu ku un amor inkoruptibel” (Efe. 6:24, NIV). E lo ta deseá pa nos stima Hesus ménos ku esei, un amor inkoruptibel? Sigur ku nò. Al fin i al kabo, su deseo tabata pa e grasia di Hesus alkansá “mas i mas hende” (2 Kor. 4:15, NIV) i bira sufisiente pa nan meskos ku e tabata p’e (2 Kor. 12:9).
"E grasia di Señor Hesu-Kristu, i e amor di Dios, i e komunion di Spiritu Santu sea ku boso tur. Amèn" (2 Kor. 13:14, NKJV). Ku e versíkulo akí, Pablo ta terminá su di dos karta. Nota ku e ta menshoná e tres Personanan di e Trinidat den e órden akí: Yu, Tata, i Spiritu Santu. Ta pa medio di e trabou di tur tres nos por komprondé mihó kon Dios ta i kiko El a hasi pa nos.
Lesa Juan 3:16,17; Romanonan 8:37-39; i 1 Juan 4:8-11. Kiko e pasashinan akí ta bisa nos tokante e amor di Dios?
1 Juan 4:8 ta bisa ku “Dios ta amor.” Amor ta un atributo esensial di Dios. Juan ta enfatisá ku nos por konosé amor den sentido ku Dios a duna Su úniko Yu pa muri pa nos (Juan 3:16). Dios a manda Hesus riba un mishon di reskate (Juan 3:17), i esaki tabata parti di e proyekto di salbashon (Echonan 3:20-21; 1 Juan 4:10,14). Hesus a referí na e Tata vários biaha den e Evangelionan komo Esun ku a mand’E (Mat. 10:40, Marko 9:37).
Den un deklarashon remarkabel, Pablo ta bisa: “Dios ta demostrá su mes amor pa nos den esaki: Miéntras nos tabata pekador ainda, Kristu a muri pa nos” (Rom. 5:8, NIV). Nos por vislumbrá e amor di Dios den e dushi relashon entre esposo i esposa, komo tambe mayornan i nan yunan, den Amistatnan sinsero, etcetera. Tambe nos por mira e amor di Dios den naturalesa. Respekto esei, Ellen G. White ta bisa: “ ‘Dios ta amor’ ta skirbí riba kada brote ku ta habri, riba kada punta di yerba ku ta brota. E paranan bunita ta hasi e aire vokal ku nan kansionnan felis, e flornan, delikadamente tintá den nan perfekshon ta perfumá e aire, e matanan haltu di e mondi ku nan blachinan riku di bèrdè bibu, tur ta testifiká di e kuido tierno i paternal di nos Dios i di Su deseo pa hasi Su yunan felis."--Steps to Christ, p. 10.
Sinembargo, nada ta mas konvinsente ku e echo ku Dios a duna Hesus komo sakrifisio pa nos pikánan. Ora nos komprondé ku Dios a stima nos te na e punto di manda Hesus pa entregá Su bida pa nos, nos kontesta ta boluntat “pa entregá nos bida pa nos rumannan” (1 Juan 3:16, ESV).
Pablo tabata ke pa e korintionan biba den unidat. Sinembargo, sin amor, no tin unidat. Ta p’esei el a siña nan ku “amor ta edifiká” (1 Kor. 8:1, ESV) i ku sin amor, tur kos ta inútil i bashí (1 Kor. 13:1-3). Asina, tur loke nos ta hasi mester ser hasí den amor (1 Kor. 16:14), un amor ku ta un ekstenshon di e amor di Dios.
Den e mundu pagano antiguo hende no tabata kere ku e diosnan tabata stima hende. En kambio, e diosnan tabata maligno i furioso, i tabata suponé di ser trankilisá. E idea di un Dios di amor, manera nos ta mira den Beibel, tabata un nobedat. Pa sorprendente ku e deklarashon akí tabata den su tempu, Pablo ta karakterisá nos Dios komo “e Dios di amor i pas” (2 Kor. 13:11).
Lesa 2 Korintionan 13:11. Kon bo por saka speransa for di loke ta ser bisá aki? Kon bo por eksperensiá mihó loke e versíkulo akí ta siña?
E frase “e Dios di amor i pas” por ser interpretá na dos diferente manera. Na un banda, Dios ta ser mirá komo e fuente di amor i pas. Na otro banda, Dios ta karakterisá pa amor i pas. No ta nesesario, sinembargo, pa disidí entre e dosnan. Pasobra amor i pas ta karakterístikanan intrínseko di Dios, E ta duna nos amor i pas.
Na otro kaminda, Pablo ta referí na Dios komo “e Dios di perseveransia i enkurashamentu” (Rom. 15:5, ESV); “di speransa” (Rom. 15:13, ESV); “di pas” (Rom. 15:33, Rom. 16:20, 1 Kor. 14:33, Fil. 4:9, 1 Tes. 5:23), “e Tata di mizerikòrdia” (2 Kor. 1:3), i “e Dios di tur konsuelo” (2 Kor. 1:3). Dios ta e fuente di tur e bendishonnan akí. E ta duna nos nan tur pa medio di Su amor infalibel.
Tambe, aunke e frase “Dios di pas” ta algu komun den Beibel, e frase “Dios di amor” ta aparesé solamente aki (2 Kor. 13:11), i, por lo tantu, e meresé nos reflekshon di mas profundo.
Manera hopi intérprete a nota, Pablo su referensia na e Dios di amor algun versíkulo promé ku e bendishon trinitario den 2 Korintionan 13:14 ta sugerí ku e ta pensa di Dios komo tres Persona. “Aunke e ta usa e palabra ‘Dios’ aki komo un di e tresnan, su komprondementu di Hesus i e Spiritu otro kaminda den su kartanan ... ta fòrsa nos pa mira henter e frase komo ku ta deskribí e úniko Dios kende e iglesia primitivo a bin ta mira den forma tripel. Lo tabata mas ku un siglo promé ku teólogonan ... a kuminsá usa palabranan manera ‘trinidat’ komo un manera kòrtiku di ekspresá loke Pablo ta artikulando kaba.”--Tom Wright, Pablo pa Tur Hende: 2 Korintionan (London: Sosiedat pa Promové Konosementu Kristian, 2004), p. 148.
Nos ta kere den ún Dios, e unidat di tres Persona ku ta biba eternamente den un relashon di amor. E Dios triuno akí ta stima nos i ta konvoká nos pa stima otro na un manera ku ta reflehá e amor entre e Tres Miembronan di e Divinidat.
E grasia di Hesus no solamente ta revelá e amor di Dios pa nos sino tambe ta trese e komunion di e Spiritu komo un efekto mas aleu di e amor ei. Na mes momento, komunion tin su fuente den e amor di Dios. I esei ta pasobra sin amor, no tin komunion. Manera Pablo ta skirbi: “P’esei, si tin kualke konsuelo den Kristu, si tin kualke konsuelo di amor, si tin kualke komunion di e Spiritu, si kualke afekto i mizerikòrdia, kumpli ku mi goso dor di ta di mesun pensamentu, teniendo e mesun amor, siendo di un akuerdo, di un mente” (Fil. 2:1-2, NKJV).
Algun hende ta bisa ku Spiritu Santu ta solamente un forsa òf influensia, pero esei no por ta bèrdat. Al fin i al kabo, dikon Pablo lo a menshoná dos persona, e Tata i e Yu, huntu ku un simpel “forsa” den un fórmula trinitario? Esei lo no tin sentido. Meskos ku e Tata i e Yu ta ser presentá den un relashon personal (2 Kor. 1:3, 2 Kor. 11:31), e relashon di e Spiritu ku personanan ta hiba nos na e konklushon ku E ta un persona tambe (Rom. 8:15-16; lesa tambe Juan 14:16-17,26; Juan 15:26).
E frase “komunion di e Spiritu” (Fil. 2:1) por ser komprondé na dos manera. E por nifiká komunion un ku otro otorgá pa e Spiritu, òf komunion ku e Spiritu mes. Vários intérprete di Beibel ta argumentá ku e sentidonan akí no ta mutuamente eksklusivo. Al fin i al kabo, komunion un ku otro ta konsekuensia di komunion ku e Spiritu.
Lesa 1 Korintionan 2:10,11; 1 Korintionan 3:16; 1 Korintionan 12:11; i 2 Korintionan 3:6,17. Kiko Pablo a siña e korintionan tokante e Spiritu?
Pablo tin hopi di bisa tokante e obra di e Spiritu. Den 1 i 2 Korintionan tin mas ku kuarenta referensia na Spiritu Santu. Spiritu Santu ta promové edifikashon di e iglesia (1 Kor. 14:12), ta kapasitá hende pa mishon (1 Kor. 2:4-5), ta revelá e kosnan profundo di Dios na nos (1 Kor. 2:10-11), i ta siña nan na nos (1 Kor. 2:13), ta biba den nos (1 Kor. 3:16, 1 Kor. 6:19), ta traha ku Kristu pa nos hustifikashon (1 Kor. 6:11), ta otorgá donnan spiritual na e iglesia (1 Korintionan 12-14), ta seya nos pa salbashon (2 Kor. 1:22), ta imprimí e lei den kurason humano (2 Kor. 3:3), i ta duna bida nobo den Kristu (2 Kor. 3:6), i libertat for di piká (2 Kor. 3:7). Sigur, nos no por biba sin Spiritu Santu.
Ora ta lesa 2 Korintionan 13:14, un hende por pensa ku Kristu ta e úniko fuente di grasia, Dios ta e úniko fuente di amor, i Spiritu Santu ta e úniko fuente di komunion, pero nada por ta mas leu for di e bèrdat.
Lesa 1 Korintionan 1:3-4,9; 1 Korintionan 10:16; 2 Korintionan 1:2,12; Romanonan 8:35; Romanonan 15:30; Galationan 2:20; i Efesionan 3:19. Kiko e pasashinan akí ta bisa tokante grasia, amor, i komunion en konekshon ku e miembronan di Trinidat?
Tata, Yu i Spiritu Santu ta traha huntu pa nos salbashon. Grasia, amor i komunion no ta bini di solamente un sino di e Tres Miembronan di e Divinidat. Sinembargo, kada un tin funshonnan spesífiko den e historia di salbashon. Pablo ta konsiente di esei i ta enfatisá e siñansa akí den su kartanan. Por ehèmpel, e plan di salbashon ta ser kontá ku un ekonomia di palabra inkreibel den Galationan 4:4-6, ku e partisipashon respektivo di e Tres Miembronan di e Divinidat. Dios Tata a manda Hesus, loke ta sugerí ku e Tata ta e Fuente di e plan ei (Gal. 4:4). E Yu a nase di un muhé (Gal. 4:4), kua ta un referensia na e Enkarnashon i ta mustra riba e kumplimentu di un promesa antiguo (Gen. 3:15). E Yu a redimí nos i a trese nos bèk na e relashon korekto ku e Tata, tokante ken Satanas a gaña (Gen. 3:5). I Spiritu Santu ta legitimá nos identidat komo yunan di Dios (Gal. 4:6).
Tin vários otro referensia na e Trinidat den e kartanan paulino. E tresnan ta aktua huntu, kapasitando e iglesia pa mishon (1 Kor. 12:4-6), dunando nos forsa spiritual (Efe. 3:14-19), i promoviendo un unidat profundo entre miembronan di iglesia, unu ku ta repliká e unidat ku ta marka e relashon mes di e miembronan di e Divinidat (Efe. 4:4-6). Den komprondementu di Pablo, no solamente Dios ta triuno, sino tambe e tres Personanan di e Divinidat ta traha huntu pa nos salbashon (Efe. 1:3,13,14). Den Efesionan, Pablo ta bai asina leu di menshoná ku nos mester ta yená ku e plenitut di e Tata (Efe. 3:19), e Yu (Efe. 4:13), i Spiritu Santu (Efe. 5:18).
Ora el a trese e korespondensia ku e korintionan na un fin (2 Kor. 13:14), Pablo no por a kaba ku un mihó final: un promesa ku e tres Dignatarionan di universo, e Trio selestial, lo ta ku nos awor i den e siglo ku ta bini.
Lesa Ellen G. White, " 'Let Not Your Heart Be Troubled,' " p. 662-680, den The Desire of Ages.
"E grasia di Hesu-Kristu so por kambia e kurason di piedra pa un kurason di karni, i hasié bibu pa Dios. ... Hende no tin poder pa hustifiká e alma, pa santifiká e kurason. Malesa moral no por ser kurá sino pa medio di e poder di e gran Dòkter. E don di mas haltu di shelu, asta e Unigénito di e Tata, yen di grasia i bèrdat, so ta kapas pa redimí esnan pèrdí."--Ellen G. White, den The Signs of the Times, 2 di mei 1892.
" 'Dios ta amor.' 1 Juan 4:16. Su naturalesa, Su lei, ta amor. Semper e tabata; semper e lo ta. ‘Esun haltu i elevá ku ta biba den eternidat,’ kende su ‘kamindanan ta eterno,’ no ta kambia. Serka djE ‘no tin variashon, ni sombra di kambio.’ Isaias 57:15; Habakuk 3:6; Santiago 1:17. Kada manifestashon di poder kreativo ta un ekspreshon di amor infinito. E soberania di Dios ta envolví plenitut di bendishon pa tur ser kreá. ... E historia di e gran konflikto entre bon i malu, for di e tempu ku el a kuminsá den shelu te na e derota final di rebelion i e eradikashon total di piká, ta tambe un demostrashon di e amor inkambiabel di Dios."--Ellen G. White, Patriarchs and Prophets, p. 33.
“Nos mester realisá ku Spiritu Santu ... ta mes tantu un persona ku Dios ta un persona. ... Spiritu Santu tin un personalidat, sino E no por a duna testimonio na nos spiritunan i ku nos spiritunan ku nos ta e yunan di Dios. E mester ta un persona divino tambe, sino E no por a skrudiñá e sekretonan ku ta skondí den e mente di Dios.”--Ellen G. White, The Faith I Live By, p. 52.
“Tin tres persona bibu di e trio selestial; den nòmber di e tres podernan grandi akí, Tata, Yu i Spiritu Santu, esnan ku risibí Kristu pa medio di fe bibu ta ser batisá, i e podernan akí lo koperá ku e suhetonan obediente di shelu den nan esfuersonan pa biba e bida nobo den Kristu.”--Ellen G. White, Evangelism, p. 615.